เกี่ยวกับชุมชน

บ้านผึ้ง
จ.ศรีสะเกษ

เมื่อปี พ.ศ.2450 ได้เริ่มก่อตั้งหมู่บ้านผึ้งพร้อมเริ่มก่อตั้งวัดบ้านผึ้งด้วย ซึ่งหลวงพระชนะ สงคราม เป็นคนมาตั้งหมู่บ้านที่อพยพมาจากบ้านห้วยและได้ขี่ช้างอีคูมมาหาแหล่งตั้งบ้าน มีระยะห่างจากบ้านผึ้งประมาณ 2 กิโลเมตร ที่อยู่อีกฟากฝั่งหนึ่งของแม่น้ำมูล (ตรงข้ามกับฝั่งบ้านผึ้ง) ได้มองเห็นสถานที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ เนื่องจากมีแม่น้ำมูล แม่น้ำเสียว และผืนป่า จึงตัดสินใจล่ามช้างไว้ตรงบริเวณต้นไม้ข้างวัดบ้านผึ้ง ซึ่งมองเห็นว่าบริเวณพื้นที่ตรงนั้นมีความอุดมสมบูรณ์ และหนองน้ำที่ชื่อว่าหนองแสงหรือหนองกางเมื่อก่อนจะใช้น้ำได้ไม่ถึงปีเพราะน้ำมีน้อยมาก และหนองน้ำต่อมาคือหนองน้ำเพียมาตรเป็นหนองน้ำที่ชาวบ้านอาศัยน้ำตักใช้ ตักดื่ม เอาไว้ใช้สอยต่าง ๆ เพราะในอดีตไม่มีบ่อน้ำใช้ บ่อน้ำที่อยู่ในบริเวณป่ากับบ่อน้ำที่บริเวณวัดซึ่งถ้าใครตื่นก่อนก็จะได้กินหัวน้ำที่ใสสะอาด แต่ถ้าใครตื่นสายก็จำเป็นต้องไปตักน้ำที่หนองแสงหรือหนองกางที่อยู่ห่างไกล

ผู้เฒ่าผู้แก่ในอดีตจะตั้งบ้านตั้งเมืองต้องไปหาแหล่งน้ำหนองไหนที่จะใช้ได้ถึงปี คือ ในอดีตการเจาะยังไม่เจริญเพราะไม่มีเครื่องมือในการเจาะบ่อบาดาล และการใช้น้ำก็ไม่สิ้นเปลืองเหมือนกับปัจจุบันนี้ ส่วนเรื่องของการซักผ้าในอดีตจะไม่มีผงซักฟอก ไม่มีสบู่ ชาวบ้านก็จะซักผ้าแบบธรรมดา ต่อมาครอบครัวไหนที่มีลูกเยอะก็จะทอผ้าอีโป๊ (ผ้าอีโป๊ คือ ผ้าโสร่ง) แล้วจะใช้มีดท้าให้ผ้าเป็นผืนๆเอาไว้ห่มแทนผ้าห่ม ส่วนการอาบน้ำสระผมในอดีตก็จะน้าเอาไข่เน่ามาสระ ภาษาพื้นบ้านเรียกว่า “บักไข่เน่า” ซึ่งเก็บมาจากป่า ในการรับประทานอาหารก็จะเป็นแบบเรียบง่ายคือลวกผักจิ้มแจ่วและได้มีการสานกระด้งใหญ่ ๆ เพื่อเอาไว้ใส่ข้าวกินก็ต่อเมื่อครอบครัวไหนที่มีลูกมาก ครอบครัวที่มีลูก 5-6 คนก็จะหุงข้าวใส่หม้อดินแล้วน้ามาเทลงในกระด้ง จากนั้นก็กวาดให้ลูกๆคนนั้นคนนี้กินถ้าเป็นแกงส่วนมากจะเป็นแกงขี้เหล็ก แกงหอย โดยตักใส่ถ้วยเดียววางไว้ตรงกลาง หอยก็จะหาได้จากแม่น้ำมูล จากทาม หอยสามารถท้าประโยชน์ได้หลายอย่าง เช่น แกงหัวหอยใส่สายบัว หอยลวกให้สุกแล้วน้าหัวหอยมาจิ้มแจ่ว เป็นต้น ซึ่งอาหารในอดีตนั้นไม่มีผงชูรสมีแต่เกลือกับน้ำปลาร้า น้ำปลาก็ไม่มี ซึ่งเป็นการทานกันแบบง่ายๆและเป็นการใช้ชีวิตที่เรียบง่ายเมื่อถึงหน้าหนาวถ้าหนาวมากๆก็จะจุดไฟผิงเพื่อให้เกิดความอบอุ่นแก่ร่างกายมากขึ้น ชาวบ้านที่อพยพมาก็ต่างหาพื้นที่ที่เหมาะสมในการสร้างที่อยู่อาศัยและคงอยู่ถาวร บริเวณที่อยู่อาศัยเป็นบริเวณที่มีความอุดมสมบูรณ์มากและยังติดกับแม่น้ำมูลทำให้ชาวบ้านในอดีตหาปลาได้เยอะมากและหลากหลายชนิด

ในเวลาต่อมาก็เริ่มมีผู้คนอพยพเข้ามาเรื่อยๆจนกลายเป็นชุมชนที่ใหญ่ขึ้นและสามารถจัดตั้งเป็นหมู่บ้านโดยมีชื่อว่า “บ้านผึ้ง” หมู่ที่ 4 มาจนถึงปัจจุบัน 

ละติจูด 15.1408691
ลองจิจูด 15.1408691
จังหวัด จ.ศรีสะเกษ
อำเภอ/เขต ราษีไศล
ตำบล/แขวง หนองแค
รหัสไปรษณีย์ 33160
ผู้ประสานงานชุมชน -
เบอร์โทรศัพท์ -
อีเมล -

รูปภาพที่อัปเดตล่าสุด

วิดีโอที่อัปเดตล่าสุด

ยังไม่มีข้อมูลเพื่อแสดง

ดูทั้งหมด

เสียงที่อัปเดตล่าสุด

ยังไม่มีข้อมูลเพื่อแสดง

ดูทั้งหมด

เอกสารอัปเดตล่าสุด

2562-SSK-BP_ประวัติศาสตร์ชุมชน.ppt
2562-SSK-BP_ปฏิทินกาลผลิต.ppt
ดูทั้งหมด